logo-fietssite

De route slingert op deze etappes rond de grens van Duitsland en Zwitserland. Vanwege Basel, Schaffhausen en Stein am Rhein heb ik ervoor gekozen ze hier onder het kopje Zwitserland te plaatsen.

25e etappeev6-090821z-schaffhausen-routebord
Mulhouse – Rheinfelden 64 km.

Dinsdag 18 augustus 2009.
Warm, zonnig, tot 32ºC, nauwelijks wind.

Vanaf de camping via de nieuwe fietsroute aan de andere kant van het kanaal. Ziet er schitterend uit. Maar helaas, wanneer we de brug over moeten, is er een grote wegwerkzaamheid, waardoor we niet naar beneden naar het kanaal kunnen. Het is tamelijk gevaarlijk, we staan stil midden op een rotonde met rondrijdende auto’s. Een van de mannen wijst dat we terug moeten. Dat doen we dan ook, Maar terug blijkt dat de weg dood loopt. Het duurt even voordat we de juiste weg Mulhouse uit vinden. (zie de track van de GPS). In de voorstad van Mulhouse, als we even staan te kijken op een hoek, worden we aangesproken door een man. Die wijst ons hoe we aan het kanaal  kunnen komen. Aan het begin van het kanaal staan dure huizen, die willen geen fietsers door hun achtertuin. We moeten een klein stukje over de weg voor de huizen langs. Daarna komen we aan het kanaal du Rhône au Rhin. En hier is het een echt kanaal met harde kanten. Het fietst prima. De kaart klopt niet helemaal. Even na Niffer moet je het kanaal over naar  de andere kant. Het staat wel allemaal met bordjes aangegeven. Bij Kembs kom je dan weer aan de rechterkant van het kanaal terug. We fietsen makkelijk door tot Basel. We hebben besloten om niet in Basel te blijven, maar even door te fietsen naar Rheinfelden en daar een hotelletje te zoeken. Vlak voor Basel is de drielandenbrug. Een voet/fietsersbrug die Frankrijk, Duitsland en Zwitserland verbindt. We steken met de brug de grens van Frankrijk en Duitsland over. Even na de brug passeren we dan de grens Duitsland Zwitserland. Maar even na Basel passeren we de grens Zwitserland Duitsland opnieuw. De bordjes zijn nu rood, maar de 6 met de sterren van de Europa staan er op. Langs de Rijn door Basel. Gek genoeg gaat het bord met eurovelo 6 richting Riehen, een stuk noordelijker dan de Rijn. Wij volgen de route van de Rhein Tal route van Bikeline (zoals ook de route op de site van www.eurovelo6.org laat zien). Alle grote chemische firma’s passeren we: Bayer, Roche, BASF. De bergen om ons heen zijn hoog, maar het pad is licht heuvelachtig door het dal. Midden in de middag bereiken van Rheinfelden. Aan de route ligt het garnihotel Oberrhein. Het is een bike and bett hotel met een uiterst vriendelijke ontvangst. We blijven hier twee dagen, zodat we morgen in Basel naar de Van Gogh tentoonstelling kunnen.

 

Rustdag
Rheinfelden.

Woensdag 19 augustus 2009.
Zonnig, warm, tot 34ºC.

Rustdag met een bezoek aan Basel. Tentoonstelling van Van Gogh. (Vincent van Gogh, between earth and heaven. The landscapes). Klein wandelingetje  in de stad. Verder te warm. Er wordt in de Rijn veel gezwommen met de stroom mee.

 

Het dal van de Rijn: Van Basel naar Schaffhausen

26e etappe
Rheinfelden – Waldshut 50 km,

Donderdag 20 augustus 2009.
Zonnig, warm tot 34ºC, nagenoeg geen wind.

Rustig aan vandaag, want het is alweer warm. Gisteren kwamen nog twee Nederlandse fietsers in het hotel aan. Zij zijn op weg naar Rome, hebben vanwege de warmte de tentspullen al terug naar huis gestuurd, zodat ze minder bagage hebben. En vandaag houden ze een rustdag.
Wij gaan zachtjes op pad. Het station onderdoor, naar de Rijn. We dalen af. Maar even verderop moeten we behoorlijk stijgen over de wijnberg. De wijnranken hangen vol druiven. In de Rijn wordt hard gewerkt. Grote graafmachines zijn met keien en stenen in de weer. Er is hier een krachtcentrale, met een grote afsluiting van de Rijn. Het fietspad is ook afgesloten, we moeten behoorlijk klimmen om de omleiding te volgen. Veel bedrijvigheid (fabrieken). Bij Beuggen rijden we tegen het slot aan. Het fietspad loopt over het terrein heen. Er staat een restant van een oude toren en een aantal gebouwen uit latere tijd. Nu zit er een evangelische gemeenschap in. Het pad slingert om de spoorlijn heen. Bij Riedmat erboven, bij Schwörstadt er weer onder. Bij Walsbach volgen we het pad dicht langs de Rijn en komen zo in Bad Säckingen uit. Een mooi Duits stadje, met uitbundige barokkerk, waar een gids een uitgebreid verhaal houdt voor een stille groep toeristen. We zoeken nog even naar het graf van de trompetter, dat zit achter de kerk. Ik dacht dat er een mooi plaatje van een trompetter te zien zou zijn, maar dat is niet zo. Het is een platte grafplaat rechtop gezet. Het betreft een eenvoudige trompetter uit de 17e eeuw die verliefd wordt op een adelijke dame. Dat verhaal is beschreven in de 19e eeuw door Victor von Scheffel. Bad Säckingen noemt zich trompetterstad. Verder maar weer langs de Rijn. Tot Laufenberg. Dat ligt aan een versmalling van de Rijn op allebei de oevers. De kerkjes hoog, de huizen er dicht tegenaan geplakt. Sinds de Napoleontische tijd hoort één kant bij Duitsland en de andere kant bij Zwitserland, maar zo zegt de beschrijving, het stadje heeft zijn identiteit gehouden en houdt de feesten gezamenlijk. Er volgt weer een grote bocht in de Rijn, die de route een beetje afsnijdt, maar wij missen een bordje en rijden dicht langs Stadenhausen, een boerendorpje in de bocht. In Albert  moeten we een klein stukje de weg op. Het is hier heel druk met vrachtverkeer. Een groot protestbord dringt aan op het aanleggen van de geplande tunnel. We moeten  om de weg verder te vermijden een steile helling op Albbruck in. Dat is even lopen. Daarna daalt  het weer snel naar de Rijn, waar ook hier een grote afsluiting voor opwekking elektriciteit is. We fietsen door over een schaduwrijk pad. Niet zo gek, bij deze warmte. Door de velden bereiken we Waldshut. Vlak voor Waldshut is er de mogelijkheid om omhoog door Waldshut te gaan, of laag te blijven bij de Rijn. Omdat de camping 2 km verderop ligt, blijven we laag. Weer een mooi oud pad, met een oude groene ijzeren leuning aan de kant van de Rijn. Na het zwembad en de midgetgolfbaan ligt de camping vlak langs de Rijn.

 

27e etappe
Waldshut – Schaffhausen 51 km.

Vrijdag 21 augustus 2009.
Regen in de ochtend. In de middag opklarringen, droog, nagenoeg geen wind. Tot 23ºC.

We zijn net Waldshut uit, of de eerste druppels vallen. Eigenlijk wel verfrissend na al die dagen zon en warmte. De route staat weer goed met bordjes aangegeven (Rheintal route). We zien vooral maisvelden, fruitbomen (zowel hoge als lage) en een enkele wijngaard. Dat alles afgewisseld met kleine plaatsjes. Aanvankelijk gaat de route van de Rijn af met een behoorlijke klim, Maar komt daar bij Kadelburg weer dichtbij. Daar passeren we ook een camping. Door de velden gaat het naar Reinheim en verder. In Hohentengen gaat het harder regenen. We schuilen even bij een supermarkt, waar meteen ook boodschappen gedaan worden. En spreken daar twee jongens die in tegenovergestelde richting fietsen. Zij zijn met de zon van huis gegaan. Geen regenkleding en alles los op de fiets. Bij Günzgen passeren we de Zwitserse grens. Er is daar een wegafsluiting, de omleiding staat niet echt aangegeven, en na een klein ommetje fietsen we op een nieuw gelegd asfalt naar Hüntwangen, om daar de route weer op te pakken. Het Zwitsers deel is niet zo groot,  na een kilometer of 15 zijn we weer in Duitsland.  Mooie plaatsjes met van die echte Zwitserse huizen, met vakwerk, overhangende kappen en veel bloemen. Na 6 km. Duits gebied, steken we weer de grens over, om na een paar dalingen uit te komen bij de toeristische attractie van vandaag: de Rheinfall, of zoals we het kennen de waterval van Schaffhausen. Het is er een drukte van belang. En je kunt er allerlei dingen doen: met een treintje mee, met een bootje varen en een wandeltocht maken tot dicht bij de waterval. Wij lopen er simpel omheen met de fiets aan de hand. En duwen ze dan weer naar boven naar Neuhausen. Het is een indrukwekkend schouwspel. Doe alle rimram weg, en kijk en hoor naar het geweld van het water. Fantastisch.
Bij het station van Neuhausen moeten we het spoor onderdoor. We hebben net een fiets het trapje afgezeuld, of we worden door een taxichauffeur erop gewezen dat er naast de trap een lift is. De tweede fiets gaat met de lift. Aan de andere kant dalen we naar een wandelfietspad langs de Rijn. Ook hier wordt elektriciteit opgewekt met een afsluiting. We fietsen Schaffhausen voorbij, de brug over naar Feuerhalen, omdat daar een aardige camping is.
Helaas breekt bij het opzetten van de tent, alweer een stok. Nu is de tent toch echt aan zijn eind. Provisorisch schuiven we er een buisje overheen, maar dat buisje heeft ribbels. Dat drukt door het tentdoek heen. Enfin, we komen de nacht nog wel door, als het niet al te hard gaat regenen.

 

28e etappe
Schaffhausen – Radolfzell 51 km

Zaterdag 22 augustus 2009
’s nachts hevige regen, in de ochtend droog, koeler 16ºC - 19ºC, matige zw wind.

Op het voortentdoek dat door het ontbreken van de boogstok slap hangt, ligt een plas water. Voorzichtig de tent uit, want anders wordt alles nat. Tent afgebroken en in de afvalbak achtergelaten. Op de weblog staat een filmpje. (http://www.europesefietstochten.nl/weblog/2009/08/22/afscheid-van-de-tent/)
Op pad langs de zuidkant van de Rijn naar Diessenhofen. Mooi pad in de koele zomerochtend. Dwars door een natuurgebied Schaarenwald heen. Weer in het open land langs een oude boerderij met een opgehoogde weg, helemaal begroeid met gras, naar de zolder van de schuur. Mooi gezicht. Diessenhofen is een klein plaatje. Ruimtelijk patroon zoals we al eerder gezien hebben , torentje met een poort erin, verbrede straat met beschilderde huizen, en aan de andere kant weer een toren. Over de laatste overkapte houtbrug over de Rijn naar Gailingen op de andere oever. We zijn weer in Duitsland. Een paar kilometer maar. Na een klim, aan het eind waarvan een controlepost is voor een fietstocht van Zwitsers, twee dames staan daar met vlaggen, drank en broodjes. In het bos, dat na de klim volgt is de grens. Een slagboom, omhoog, en twee borden. Stein is een plaatje, maar het is een zeer druk toeristisch plaasje. Op deze zomerse zaterdag overvol. Geen aandrang om een stadswandeling te maken. Dan volgt een mooie heuvelachtige route langs de Bodensee. Bij Kattenhorn een flinke klim trouwens. Je komt meestal niet dicht bij het meer. De randen zijn moerassig met veel riet. Het laatste stukje gaat over een fietspad langs de weg.
In Radolfzell is het even zoeken naar een hotel. De VVV is dicht en de info bij de VVV over de hotels is niet bij. De eerste drie hotels zijn vol, ook al stond bij de VVV dat er plek was. Het laatste hotel verwijst ons naar hotel Schmiele. Dat is uitstekend. Op onze vraag of we ook tenten kunnen kopen in Radolfzell geeft de hotelbaas drie adressen. Maar hij denkt dat het vanwege de zatermiddag wel moeilijk zal zijn. Het tweede adres is nog open, en ze verkopen tenten. We kopen een goedkope Scout II voor 100 euro. Hij is kleiner dan onze oude tent, je kunt er alleen in slapen. Er is geen ruimte voor de zakken. Andere fietsers met kleine tentjes laten hun zakken op de fietsen zitten. Dat moeten wij dan ook maar gaan doen.