logo-fietssite

1e etapper1-nederland-link-naar-fotoalbum-nederland
Rotterdam - Driebergen-Zeist 96 km.

Zondag 18 september 2005.
Prachtige zonnige nazomerdag met weinig wind en plm 20ºC .

Op deze fraaie vrije nazomer-zondag fietsen we de eerste etappe van onze R1 fietsroute richting Helsinki. We zijn geïnspireerd door de Informatiebrochure van de Fietskaart Informatie Stichting. In deze brochure beschrijven Aagje Admiraal en Aart Buurma hun reis in 2002 vanuit Berlijn via St. Petersburg naar de Finse hoofdstad. 
 
Wij starten in Rotterdam en zitten om ongeveer 9.00 uur op de fiets.  Op bekend terrein gaan we over de van Brienenoordbrug  (de pont vanuit Slikkerveer/Ridderkerk gaat niet meer frequent in deze tijd van het jaar)  naar Krimpen aan de Lek. Hier steken we de Lek over met de pont naar Kinderdijk en gaan langs deze fraaie rivier via  Nieuwpoort en Vianen naar Utrecht. Daar pakken de we de nieuwe route “rondje Domstad” op en volgen daarna vanaf Bunnik de LF4 (Midden Nederlandroute) tot Zeist. Om ongeveer  15.00 uur zijn we daar en gaan op ons gemak met de doorgaande sneltrein terug naar Rotterdam. Morgen moeten we gewoon weer aan het werk.

 

2e etappe
Driebergen-Zeist  -  Arnhem, 89 km.

Vrijdag 21 oktober 2005.
Zeer grijs weer, met enkele miezer-buien, 14-15ºC, matige wind soms tegen.

Een maand later – we hebben nu een lang weekend - met de trein van 9.17 uur uit Rotterdam terug naar Driebergen-Zeist, waar we de vorige keer gestopt zijn. De Midden Nederland Route (LF4) heeft hier een nieuw traject gekregen.

Het nieuws vertelt dat Karin Adelmund is overleden, 56 jaar. Plotseling in haar slaap. Gisteren al André van der Louw. Het wordt stil in de PvdA. 56 jaar is wel heel dichtbij.

De oude route ging over Austerlitz, dwars door de Utrechtse Heuvelrug. Die hebben we wel eens gefietst. Een mooie route. De nieuwe route gaat zuidelijker, meer door het rivierenlandschap, langs de Langbroeker Staring,  Moersbergen, Sandenburg, Darthuizen en Broekhuizen. Dan onder langs Leersum naar de Rijn. De bomen zijn prachtig herfstig gekleurd, koeien, ook lakenvelders, staan nog in de wei. Heel dampig weer, zonder dat het erg mistig is, en heel veel paddestoelen.
Amerongen ligt er weer prachtig bij, met de grote Andrieskerk op een verhoging, en het kasteel (dat we bij een vorige gelegenheid al bezochten) . Na Amerongen gaat het weer naar het noorden, dwars door de Amerongense bossen.We horen dat we de A12 naderen, en die gaan we over. Daarna volgen we die een paar kilometer naar het oosten. Hoewel op enige afstand is het lawaai oorverdovend na het stille Amerongense bos. Voorbij Ede gaan we dwars over de Edense hei. Een helikopter van de luchtmacht doet er oefeningen. We passeren een schaapskudde. Een aantal kinderen (het is herfstvakantie) lopen dwars door de kudde. Maar dat mag allemaal van de herder. De tocht gaat verder naar het zuiden over Heelsum, en loopt mijn kaart af. Langs kasteel Dorwerth mogen we niet omdat ze daar munitie aan het ruimen zijn. Een iets noordelijker gelegen route die bovenlangs gaat wordt afgesloten door een machine die takken van de bomen hakt.  We kunnen er maar net langs. Daarna is Arnhem gauw bereikt. Aan het station zijn twee afschuwelijke gebouwen verrezen. Zuurstokkleurig groen en blauw. Het hotel Parkzicht dat we via internet hadden geboekt is snel gevonden.  ‘s Avonds eten we bij Mahler, het restaurant van de Schouwburg.

 

3e etappe
Arnhem – Borculo, 75 km.

Zaterdag 22 oktober 2005.
Grijs weer, nagenoeg geen regen, weinig wind, meest  Z, 15ºC, Eind van de middag zon.

Een ontbijt in het souterrain van hotel Parkzicht. Nog geheel in de staat zoals de vorige eigenaar het heeft achtergelaten, met rieten mandjes als lampenkappen, veel kleine schilderijtjes en spreuktegels. Om 9.05 uur zitten we op de fiets. Vanaf Arnhem tot in  Berlijn gebruiken we het Duitse  routeboekje van Bikeline (uitgeverij Esterbauer):  de Europa Radweg R1.  Het begint met flink klimmen in Arnhem en daarna. De laatste ijstijd heeft hier voor een fikse wand gezorgd. Maar het is mooi fietsen door het nationaal park de Veluwezoom. Heidevelden wisselen de herfstige bossen af. Veel paddestoelen, zelfs een heksenkring van vliegenzwammen.  Bij de Posbank – die ik mij herinner als een ouderwetse horecagelegenheid   met vooral veel motorrijders – is een modern paviljoen opgetrokken in 2002. Een bijzonder gebouw met boomstammen en staal en glas, energiezuinig en een biologisch menu. (architectengroep Bjarne Mastenbroek) Even gepauzeerd met koffie en koek. Voor het restaurant staat een beeld van Beatrix op de fiets van Daphné du Barry. In mijn herinnering heeft Juliana veel meer gedaan om zo’n standbeeld te verdienen. (en op de site http://www.fietsen.123.nl/koninklijkfietsen.htm blijkt dat ook. Er staan vijf foto’s op met Juliana en maar twee met Beatrix). Voorbij Dieren wordt het vlakker en meer landbouw met boerderijen. Kleine percelen met koeien en maïsvelden. Bij Brummen de IJssel over, en in het vertrouwde Bronkhorst even gepauzeerd tijdens een regenbui. Het kapelletje was open. Het is mooi gerestaureerd, maar er zijn geen bijzondere dingen te zien. Een klein stukje langs de IJssel, en dan richting Vorden de Achterhoek in. We passeren kasteel Hackfort, prachtig gekleurd met rode beukenbladeren langs de muren. En dan komt er nog een mooi stuk door het Grote Veld. Een bosgebied. Bijna niemand te zien. Alle gedachtenspinsels aan werk en ellende verwaaien hier. In de buurt van Borculo komen we aan de Berkelse beek. We aarzelen even of we hier al linksaf moeten slaan. (Goed dat we dat niet doen, want het pad eindigt in een zompig graspad zien we later), maar we rijden eerst links langs de beek, om weer bij de stuw over te steken. Vrij gemakkelijk vinden we even verderop de afslag naar Borculo.

Borculo is het dorp dat in 1925 werd getroffen door een enorme windhoos. De orkaan met windsnelheden van 200 km per uur trok een diep spoor van vernielingen door Borculo. Tweeduizend van de vijfduizend inwoners waren dakloos geworden. Er vielen vier doden en tachtig gewonden

Midden in het centrum zoeken we naar een plattegrond, als we aangesproken worden door een mevrouw. “Zoekt u iets?”.  “Een hotel”, roep ik. “Mag het ook wat anders zijn”. Dan blijkt dat zij een vrienden-op-de-fiets adres is. En we kunnen terecht.